رنگ در عکاسی
رنگ در عکاسی
رنگ بیشتر از عناصر دیگر طراحی، ویژگی های حسی عکس را مشخص می کند. با تاکید بر یک رنگ خاص می توان حس و حال خاصی به عکس بخشید. قرمزها و نارنجی ها، رنگ هایی گرم و مهیج اند و ممکن است دست های شما را بسوزانند. آبی ها و سبزها، رنگ هایی سرد و نیروبخش اند و به اعماق جویباری در کوهستان یا چمنی که تازه هرس شده است، می مانند. رنگ زرد، ما را گرم می کند، چه در درخشش خورشید صبحگاهی و چه در شعله کهربایی یک شمع.
از رنگ ها در خلق اثری ویژه نیز می توان استفاده کرد. با دقت در تعیین کادر و انتخاب زاویه دید دوربین می توان توجه بیننده را به سوی جسمی کوچک و رنگین که در مقابل پس زمینه ای مناسب قرار گرفته است، جلب کرد. مثل عکس زنی هندی که با لباس رنگارنگش در جاده ای خاکی حرکت می کند. رنگ دارای خطری ذاتی نیز می باشد که باید در ترکیب بندی آن کاملا دقت کرد وگرنه ممکن است تکه ای از آن چشم را به سوی قسمت های کم اهمیت تصویر منحرف کند.
تضادهای تند و پرتحرک به خصوص در رنگ های روشن اولیه (قرمز، زرد، آبی) در خلق طرح های پویا موثرترند. چنین تضادهایی چشم را تحریک کرده و وادار می سازد که از رنگی به رنگ دیگر حرکت کند. این که چگونه رنگ در عکس ضبط شود، تحت تاثیر عواملی چون شرایط جوی، نور و نوردهی می باشد. وقتی که می خواهید رنگ های درخشنده ای داشته باشید، باید در یک روز آفتابی و روشن عکاسی کنید. اما یک روز گرفته ابری نیز باعث می شود که ترکیب رنگ های عکس غنی تر شوند. نوردهی نیز در چگونگی رنگ ها بسیار موثر است. وقتی که از فیلم به خصوص فیلم «اسلاید» استفاده می کنید، با کم نور دادن به فیلم به مقدار نیم تا یک درجه کمتر از میزان پیشنهادی نورسنج، باعث تشدید رنگ ها می شوید و برعکس، در نتیجه نور دادن اضافی به مقدار نیم تا یک درجه، باعث به وجود آمدن رنگ های خفه در عکس می شود.
منبع سایت شاترباگ